babam’ın hastalığının daha yeni ortaya çıktığı dönem 2000’li yılların sonlarıydı ve ilk olarak hafıza kaybı ile başladı.
bir gün kemal’i çok özledim hiç gelmiyor arayıp sormuyor dedi. oysa kemal sunal 4 ay önce vefat etmişti, öldüğünü söyleyemezdim çünkü babamın kemal abi’nin cenazesindeki perişan hali gözümün önünden hiç gitmiyordu. film çekimi için şehir dışında ve meşgul olduğunu söyledim. babam o zamanlarda hep ölen arkadaşlarının hayatta olduğunu sandı mutlu olmasını istediğimiz için vefat ettiklerini söylemedik.
2002 yıllarının ilk aylarına geldiğimizde babam zor yürüyor ve sürekli rahatsızlığından dolayı yatıyordu. bir gün bana odasındaki televizyonun kanalını değiştirmemi söyledi kumandayla bir kaç kanal gezdim birden ekranda limonnn diye bağıran o efsane aktör çıktı karşımıza yani babam neşeli günler’in kavga sahnesine denk gelmiştik. tebessümle babama baktım ama söylediği sözler ile bir anda gözlerim doldu:
“ben bu adami çok sevi̇yorum çok güzel oynuyor adi ne bu adamin” dedi. o koca aktör artık kendinin kim olduğunu da hatırlamıyordu..güner özkul.
münir özkul’un anısına saygıyla.
Bu yazıya tepkin ne?
Benzer Yazılar
Yorum Ekle
Yorum eklemek için giriş yapmalısınız.
